Kościół w Krościenku

Kościół pod wezwaniem Wszystkich Świetych - każdy kto choć trochę zainteresowany jest zabytkami architektonicznymi powinien zobaczyć tę godną uwagi budowlę.  Wybudowano ją przy rynku w Krościenku nad Dunajcem. Choć wygląd zewnętrzny kościoła nie wskazuje na to, aby był on szczególnie ważnym zabytkiem, to jednak w jego wnętrzu znajduje się naprawę wiele cennych skarbów, o których niewiele z nas tak naprawdę wie. 

Kilka słów na temat historii parafii 

Budowla powstała prawdopodobnie około 1350 roku. Nie mniej jednak nie dysponujemy żadnymi dokumentami, które byłyby w stanie ją uwiarygodnić. Cała dokumentacja prawdopodobnie zaginęła. Niektórzy historycy datują powstanie kościoła pod wezwaniem Wszystkich Świętych jeszcze wcześniej. Wiadomo, że z XIV wieku pochodzi prezbiterium, z kolei nawa z swym obecnym kształcie została wykonana około wieku XVI. Cztery lata po wzniesieniu budowli miał miejsce pożar, w wyniku którego kościół bardzo ucierpiał. 

W 1527 do parafii w Krościenku przyłączono parafię ze Szczawnicy, która z powodu niewydolności finansowej nie była w stanie sama utrzymać proboszcza, po kilku latach dołączono jeszcze parafię w Grywałdzie. To stało się przyczyną licznych zatargów pomiędzy poszczególnymi proboszczami a wójtami i mieszczanami. Od 1938 roku kościół jest częścią diecezji tarnowskiej, a dołączone wcześniej parafie stały się samodzielnymi jednostkami administracyjnymi. 

Wygląd wnętrza kościoła 

Jak już wcześniej zostało powiedziane najważniejsze „skarby” świątyni znajdują się w jej wnętrzu. Na uwagę zasługuje przede wszystkim gotycka chrzcielnica,  zdobiona herbami oraz orłem w koronie, którą jak głosi legenda ofiarował kościołowi w 1493 roku sam król Jan Olbracht.  Prezbiterium wzniesione także w stylu gotyckim mieści ołtarz główny oraz mniejsze ołtarze przeznaczone niegdyś do odprawiania prywatnych mszy. Na ścianach prezbiterium znajduje się kolejny cenny zabytek – polichromia ze scenami życia św. Barbary. Z kolei w nawie głównej również znajduje się przepiękna polichromia  namalowana przez Jakuba Koraba z Nowego Targu, która pochodzi z końca XVI wieku. Jest to tak zwana „biblia pauperum”, zawierająca sceny biblijne oraz legendarne.